چا ووشي بازگشت ز ا ئرين عتبا ت عا ليا ت
اي زا ئركوي عـشـق و ا يما ن چه خـبـر ا زتربت گلگو ن شـهـيـد ا ن چه خبر
ا زشـهــرنـجــف كه بـا رگا ه مـولا سـت ا زكوفـه و ا زغـربت قـرآ ن چه خبر
زا ن چا ه كه بـو د مـحـرم ر ا زعـلـي شب تا سحر ا زرنـج فـراوان چه خبر
ازمسجدسهله كه جا ي پا ي مهـدي ا ست ا ز آ ن حرم غـريـت جا نا ن چه خبر
ا ز د ا مـن تـلّ ز يـنـبـيّـه كه بـلــنـــد شـد آ ه د ل زينب و طفـلا ن چه خبر
ا ز با غ بـخــو نِ تـشـنـۀ آ ل رســو ل اززينب و ا زشـا م غـريـبـا ن چه خبر
زا ن خيمه كه عصرروزعا شوراسوخت ا زآ تش د ا مـا ن يـتـيـمــا ن چه خبر
ازسـيلي و ا زصو ر ت گلـهـا ي خـزا ن ا زآ تش خيمه هـا ي سو زا ن چه خبر
ازعـلـقــمـه و د سـت جــد ا ي عـبّــا س ا ز آ ب فرا ت و لب عطشا ن چه خبر
گو يـنـد كه جا ي پا ي زهـرا آ نجا سـت ا ز ما د ر و ا ز پيكـرعـريا ن چه خبر
%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
ا لا اي آ رزو مند ا ن چگـو يم مـن كجا رفـتـم زملـك وخا نما ن خو د بسوي نـيـنـوا رفـتم
شدم وارد چو ا ند ركا ظمين اوّل زجا ن و د ل به پا بـوس ا ما م هـفـتم و با ب رضا رفـتم
تقي مـتّـقـي و حـضرت مـوسي بـن جـعـفــررا زيا رت كـرد م و آ نگـه بسـوي كربلا رفـتم
رسـيـد م تا بـد شـت كـربـلا ي پـربـلا يا را ن بـيا د عـا بـد بـيـما رسـوي خــيــمه هـا رفـتم
تما م خـيـمه هـا خا لي نه ا كبربـود ونه اصغـر مــيـا ن حـجـلۀ قـا سـم عـزيـز مجـتـبي رفـتم
درو ديـوارميگـريـد بـرا يـن د ا ما د تا محـشر عـروسي خا نه بُد يا رب ويا بزم عـزا رفـتم
بـد ربا رسـپه سا لا راعـظـم حضرت عـبّـا س هـما ن كو د ستها يش گشت ازپيكرجدا رفـتم
مكا ن كشـته هـا وجـا ي شـيـرفـضّه را د يـد م به تـلّ ز يـنــبــيّـــه بـا بـيا ن ا لـتـجـا رفـتم
دعـا كرد م جـمـيع مؤ منين و مسلمين و ا نگـه كـنـا رمـرقــد حـرّ ا ز پي عـفــو خــد ا رفـتم
پس آ نگه با د ل بشكسـته و با د يـد ۀ گـريا ن كـنـا رقـتـلگا ه خـســـر و گـلـگـون قـبـا رفـتم
نمودم چون حبيب بن مظاهـررا سلام ا زجا ن بسمـت چـپ به پا بـوس شـهـيـد ا ن وفا رفـتم
فـتا د ه غـرق خـون پا ئين پا نعـش عـلي ا كبر فغا ن كردم به و ي با لا ي سربهردعا رفـتم
فـشا نـدم اشك بررخ برگلا ن فا طـمه و ا نگـه بـد ربـا ر نـجـف د رنـزد شا ه ا و لـيا رفـتم
بجا آ و ر د م آ ن اعـما ل را د رمسجـد سهـله پس آ نگـه جا نـب با ب عـلي مـر تضي رفـتم
پس ازآدا ب بسيا ري كه د ا رد مسجـد كـوفـه بــد و ر آ سـتــا ن مـسـلــم بـي ا قــر بـا رفـتم
گرفـتم د رس عـبرت ا زمزا رها ني ومخـتا ر چه دردارالاما ره يعـني آن ويرا ن سرا رفـتم
يتيما ني زمسلم د ركنا رشط شـد ه مـد فـو ن ز ر ا ه كـربـلا بـرد يـد ن آ ن طـفـلـهـا رفـتم
شبي ما ندم سيد محمد رازيا رت كردم وزانجا بسا مـرّ ا بـپا بـو س د و آ يا ت خـد ا رفـتم
ضريح عسكري وحضرت ها د ي ببو سيد م پي ر فـع بلا سرد ا ب خـتـم ا و صيا رفـتم
زيا رت چون نمودم جمله آن اعتا ب اقدس را ز د شـت كربـلا يكـسـرسـوي شـا م بلا رفـتم
مـجـلّـل بـا رگا ه زيـنـب كـبــري نـظـركـرد م زبهـرعـبرت ا ز و يـرا ني كا خ جـفـا رفـتم
سه سا له د ختري بُد د رخرا به ا زشه مظلوم كـنـا ر مـر قـد آ ن بـلـبـل بـز م عـزا رفـتم
فغا ن ميزدزدل ميگفت هردم عمّه جا ن زينب به جـنّـت با ل وپـرنگشوده زيـن دارفـنا رفـتم
اگرچه درخرا به جا ن سپردم سربروي خشت بـنـزد مـا د رم زهـرا سـو ي د ا ربـقـا رفـتم
چـه شـبها بهـربـا بـا يـم بـهـا نه مـيگـرفـتم مـن خـد ا را شكرنزد با ب زين محـنت سرا رفـتم
توخو د بستا ن زظا لم اي خـد ا داد منِ مظلوم گـو ا هـي با رُخ نـيـلي زجو ر ا شـقـيا رفـتم
سپردم گوشۀ و يرا نه جا ن شـد مـد فـنم آ با د ز آ ه خـو د نـمـو د م كا خ ظا لم را فـنا رفـتم
منِ ويرا ن نشين پروند ه ام با زاست تا محشر نمودم د ا د خوا هم قا ضي ر و زِ جز ا رفـتم
نما نـد ه غـيرنا م نـنگ تا بع ا ز يـزيـد شـو م به نيكي نا م من ثبت ا ست درهردوسرا رفـتم
«تابع:منتخب المصا ئب ج2ص353»
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
ما پيا م آرده ايم ازسرزمين كربلا سرزمين كربلا يعني غم ورنج وبلا
ما پيا م آورده ايم ازقتلگا ه شا ه دين آن مكا ن كه كشته شدآن قبلۀ اهل يقين
ما پيا م آورده ايم ازتل وهم ازخيمه گا ه خيمه اي كا تش زدند آ ن شا ميا ن روسيا ه
ازكنا رنهرعلقم ما پيا م آ ورده ايم اززمين اشك وما تم ما پيا م آورده ايم
مهداصغرديده ايم وكف عبا س جوا ن قبرشش گوش حسين واكبررعنا جوا ن
جا ي هفتا دودوتن پا ئين پا ي شا ه دين ديده وبوسيده ايم جا ي تما م مؤمنين
دوحرم دوبا رگا ه ودوضريح با صفا يك ابا الفضل يك حسين است آن دويا ربا وفا
يك طرف آقا ابا الفضل يك طرف مولا حسين آن يكي با ب الحوا ئج اين شفيع عا لمين
جا يتا ن خا لي درآ ن صحن وسرا وبا رگا ه ما زيا رت كرده ايم آنجا به هرشا م وپگا ه
با دل غمگين ازآن صحن وسرا برگشته ايم زين زيا رت با صفا ودل منوّرگشته ايم
زين سفرما با دل غمگين ونا لا ن آ مديم قلب سوزا ن اشك ريزا ن ديده گريا ن آ مديم
با رالها كن قبولت اين زيا رت را زما كن نصيب با قري هم اين سفرما نند ما