اي زا ئركوي عـشـق و ا يما ن چه خـبـر         ا زتربت گلگو ن شـهـيـد ا ن چه خبر

ا زشـهــرنـجــف كه بـا رگا ه مـولا سـت          ا زكوفـه و ا زغـربت قـرآ ن چه خبر

زا ن چا  ه  كه بـو د مـحـرم  ر ا زعـلـي          شب تا سحر ا زرنـج فـراوان چه خبر

ازمسجدسهله كه جا ي پا ي مهـدي ا ست   ا ز آ ن حرم غـريـت جا نا ن چه خبر

ا ز د  ا مـن  تـلّ  ز يـنـبـيّـه  كه  بـلــنـــد         شـد آ ه  د ل زينب و طفـلا ن چه خبر

ا ز با غ  بـخــو نِ  تـشـنـۀ  آ ل  رســو ل         اززينب و ا زشـا م غـريـبـا ن چه خبر

زا ن خيمه كه عصرروزعا شوراسوخت           ا زآ تش  د ا مـا ن يـتـيـمــا ن چه خبر

ازسـيلي و ا زصو ر ت گلـهـا ي خـزا ن           ا زآ تش خيمه هـا ي سو زا ن چه خبر

ازعـلـقــمـه و د سـت  جــد ا ي عـبّــا س       ا ز آ ب فرا ت و لب عطشا ن چه خبر

گو يـنـد كه جا ي  پا ي زهـرا آ نجا سـت        ا ز ما د ر و ا ز پيكـرعـريا ن چه خبر

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%

ا لا اي آ رزو مند ا ن چگـو يم مـن كجا رفـتـم              زملـك وخا نما ن خو د بسوي نـيـنـوا رفـتم

شدم وارد چو ا ند ركا ظمين اوّل زجا ن و د ل             به پا بـوس ا ما م هـفـتم و با ب رضا رفـتم

تقي مـتّـقـي  و حـضرت مـوسي بـن جـعـفــررا            زيا رت كـرد م و آ نگـه بسـوي كربلا رفـتم

رسـيـد م تا بـد شـت كـربـلا ي  پـربـلا يا را ن             بـيا د عـا بـد بـيـما رسـوي خــيــمه هـا رفـتم

تما م خـيـمه هـا خا لي نه ا كبربـود ونه اصغـر            مــيـا ن حـجـلۀ قـا سـم عـزيـز مجـتـبي رفـتم

درو ديـوارميگـريـد بـرا يـن د ا ما د تا محـشر               عـروسي خا نه بُد يا رب ويا بزم عـزا رفـتم

بـد ربا رسـپه سا لا راعـظـم حضرت عـبّـا س             هـما ن كو د ستها يش گشت ازپيكرجدا رفـتم

مكا ن كشـته هـا وجـا ي شـيـرفـضّه را د يـد م            به تـلّ ز يـنــبــيّـــه  بـا  بـيا ن  ا لـتـجـا رفـتم

دعـا كرد م جـمـيع مؤ منين و مسلمين و ا نگـه           كـنـا رمـرقــد حـرّ ا ز پي عـفــو خــد ا رفـتم

پس آ نگه با د ل بشكسـته و با  د يـد ۀ گـريا ن           كـنـا رقـتـلگا ه خـســـر و گـلـگـون قـبـا رفـتم

نمودم چون حبيب بن مظاهـررا سلام ا زجا ن            بسمـت چـپ به پا بـوس شـهـيـد ا ن وفا رفـتم

فـتا د ه غـرق خـون پا ئين پا نعـش عـلي ا كبر            فغا ن كردم به و ي  با لا ي سربهردعا رفـتم

فـشا نـدم اشك بررخ برگلا ن فا طـمه و ا نگـه             بـد ربـا ر نـجـف  د رنـزد شا ه  ا و لـيا رفـتم

بجا آ و ر د م آ ن اعـما ل را د رمسجـد سهـله            پس آ نگـه جا نـب با ب عـلي مـر تضي رفـتم

پس ازآدا ب بسيا ري كه د ا رد مسجـد كـوفـه            بــد و ر آ سـتــا ن مـسـلــم بـي ا قــر بـا رفـتم

گرفـتم د رس عـبرت ا زمزا رها ني ومخـتا ر               چه دردارالاما ره يعـني آن ويرا ن سرا رفـتم

يتيما ني زمسلم  د ركنا رشط  شـد ه مـد فـو ن         ز ر ا ه كـربـلا بـرد يـد ن آ ن طـفـلـهـا رفـتم

شبي ما ندم سيد محمد رازيا رت كردم وزانجا            بسا مـرّ ا بـپا بـو س  د و آ يا ت  خـد ا رفـتم

ضريح عسكري وحضرت ها  د ي ببو سيد م              پي ر فـع  بلا سرد ا ب خـتـم  ا و صيا رفـتم

زيا رت چون نمودم جمله آن اعتا ب اقدس را             ز د شـت كربـلا يكـسـرسـوي شـا م بلا رفـتم

مـجـلّـل بـا رگا ه زيـنـب كـبــري نـظـركـرد م                زبهـرعـبرت  ا ز و يـرا ني كا خ جـفـا رفـتم

سه سا له د ختري بُد د رخرا به ا زشه مظلوم            كـنـا  ر مـر قـد  آ ن بـلـبـل  بـز م عـزا رفـتم

فغا ن ميزدزدل ميگفت هردم عمّه جا ن زينب            به جـنّـت با ل وپـرنگشوده زيـن دارفـنا رفـتم

اگرچه درخرا به جا ن سپردم سربروي خشت             بـنـزد مـا د رم زهـرا سـو ي  د ا ربـقـا رفـتم

چـه شـبها بهـربـا بـا يـم بـهـا نه مـيگـرفـتم مـن           خـد ا را شكرنزد با ب زين محـنت سرا رفـتم

توخو د بستا ن زظا لم اي خـد ا داد منِ مظلوم           گـو ا هـي با رُخ  نـيـلي زجو ر ا شـقـيا رفـتم

سپردم گوشۀ و يرا نه جا ن شـد مـد فـنم  آ با د          ز آ ه خـو د نـمـو د م كا خ ظا لم را فـنا رفـتم

منِ ويرا ن نشين پروند ه ام با زاست تا محشر            نمودم د ا د خوا هم قا ضي ر و زِ جز ا رفـتم

نما نـد ه غـيرنا م نـنگ تا بع ا ز يـزيـد شـو م              به نيكي نا م من ثبت ا ست درهردوسرا رفـتم

«تابع:منتخب المصا ئب ج2ص353»

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

ما پيا م آرده ايم ازسرزمين كربلا                              سرزمين كربلا يعني غم ورنج وبلا

ما پيا م آورده ايم ازقتلگا ه شا ه دين                       آن مكا ن كه كشته شدآن قبلۀ اهل يقين

ما پيا م آورده ايم ازتل وهم ازخيمه گا ه                    خيمه اي كا تش زدند آ ن شا ميا ن روسيا ه

ازكنا رنهرعلقم ما پيا م آ ورده ايم                             اززمين اشك وما تم ما پيا م آورده ايم

مهداصغرديده ايم وكف عبا س جوا ن                       قبرشش گوش حسين واكبررعنا جوا ن

جا ي هفتا دودوتن پا ئين پا ي شا ه دين                  ديده وبوسيده ايم جا ي تما م مؤمنين

دوحرم دوبا رگا ه ودوضريح با صفا                              يك ابا الفضل يك حسين است آن دويا ربا وفا

يك طرف آقا ابا الفضل يك طرف مولا حسين               آن يكي با ب الحوا ئج اين شفيع عا لمين

جا يتا ن خا لي درآ ن صحن وسرا وبا رگا ه                ما زيا رت كرده ايم آنجا به هرشا م وپگا ه

با دل غمگين ازآن صحن وسرا برگشته ايم                زين زيا رت با صفا ودل منوّرگشته ايم

زين سفرما با دل غمگين ونا لا ن آ مديم                  قلب سوزا ن اشك ريزا ن ديده گريا ن آ مديم

با رالها كن قبولت اين زيا رت را زما                           كن نصيب با قري هم اين سفرما نند ما